خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





کاشی و سرامیک (Ceramic Tile)

    ۱. کاشی و سرامیک (Ceramic Tile)

    ۱-۱. كليات

    ۱-۱-۱. تعریف کلی:

    کاشی فراورده‌ای سرامیکی، متشکل از دانه‌های ظریف متبلور و متخلخل است که معمولاً در حرارت بالاتر از ۱۰۰۰ درجه سانتی‌گراد پخته شده و در انواع لعاب‌دار و بدون لعاب تولید می‌شود (شکل ۱). رویه لعابی کاشی ممکن است براق، نیمه براق، مات، ساده، گلدار، سفید و یا رنگی باشد. البته می‌دانیم که بطور کلی به مواد غیر آلی غیر معدنی جامد و غیر فلزی، سرامیک گفته می‌شود که با توجه به این تعریف کاشی‌ها نیز نوعی سرامیک محسوب می‌شوند. کاشی به دو دسته کفی و دیواری تقسیم می‌شود. نوع کفی آن اصطلاحاً در بازار سرامیک نامیده می‌شود. بنابراین با توجه به تعریف اصلی سرامیک‌ها، سرامیک مصطلح در بازار در حقیقت همان کاشی کفی است و منظور ما از سرامیک همان کاشی کفی می‌باشد و نه تعریف عام سرامیک‌ها. به عبارت دیگر تفاوت کاشی دیوار با کاشی کف در استحکام، درصد جذب آب و کیفیت لعاب روی آن دارد و اگر لعاب روی کاشی از جنس سرامیک باشد به آن اصطلاحاً سرامیک گویند.

    ۱-۱-۲. اجزاء:

    کاشی‌های کفی و دیواری از ۲ جزء اصلی تشکیل شده‌اند: ۱. قطعه سفالی که قسمت اصلی و استخوان‌بندی کاشی را تشکیل می‌دهد و به آن بدنه می‌گویند؛ ۲. لعاب روی آن که ماده‌ای است شیشه‌ای و قسمت روی آن را تشکیل می‌دهد.

    ۱-۱-۳. انواع:

    کاشی دیواری و کاشی کف

    ۱-۱-۴. کاربردها:

    به عنوان پوشش نهایی کف و دیوارها در داخل و خارج ساختمان به کار می‌رود. در سرویس‌های بهداشتی و آشپزخانه‌ها، در نمای ساختمان، کف واحدهای مسکونی و … کاربرد دارند (شکل‌های ۲ تا ۴).

    ۱-۲. کاشی دیواری

    ۱-۲-۱. تعریف:

    کاشی‌ها از ترکیبات و محصول کانی‌های تشکیل‌دهنده خاک رس، از جمله کائولینیت، مونت موریلونیت و غیره می‌باشند.

    ۱-۲-۲. کاربردها:

    به عنوان پوشش نهایی دیوار در داخل و خارج ساختمان بکار می‌رود. در سرویس‌های بهداشتی و آشپزخانه‌ها، نمای ساختمان‌ها و غیره کاربرد دارد.

    ۱-۲-۳. مزایا و معایب:

    ۱-۲-۳-۱. مزایا:

    - به دلیل قابلیت شستشو از نظر بهداشتی بسیار مناسب می‌باشند.

    - جذب آب پایین داشته و برای مکان‌هایی که با آب و رطوبت در تماس هستند، مناسبند.

    - دوام و عمر طولانی دارند.

    - ضد حریق بودن

    - عدم تغییر رنگ و مقاومت در برابر اشعه خورشید.

    - مقاومت در برابر مواد شیمیایی

    Ceramic Tile 1-2. Ceramic Tile Samples

    شکل ۱. امروزه کاشی‌ها در رنگ‌ها و ابعاد مختلف و بسیار متنوع جهت کاربردهای گوناگون تولید می‌شوند.

    Ceramic Tile 2-1. Ceramic Tile 2-2.

    شکل ۲. کاربرد کاشی‌ها به عنوان پوشش نهایی دیوار در آشپزخانه‌ها

    Ceramic Tile 3-1. Large kitchen in new construction home

    شکل ۳. کاربرد کاشی به عنوان پوشش نهایی کف در آشپزخانه‌ها

    Ceramic Tile 4-1. Ceramic Tile 4-2.

    شکل ۴. استفاده از کاشی‌ها به عنوان پوشش نهایی در نمای داخلی ساختمان‌ها

    ۱-۲-۳-۲. معایب:

    - شکننده بوده و در نتیجه در صورت عدم دقت در هنگام نصب، پرت زیادی خواهد داشت.

    - دارای درجه‌بندی یک و دو و سه هستند که برای همه قابل تشخیص نیست.

    - درزهای سرامیک بعد از مدتی قابل تمیز کردن نیست و آب از این درزها به پایین نفوذ می‌کند که به همین خاطر باید زیر سطح سرامیک شده را عایق کرد.

    ۱-۲-۴. اجزاء تشکیل دهنده:

    ۱-۲-۴-۱. بدنه

    • تعریف جزء: قطعه سفالی که قسمت اصلی و استخوان‌بندی کاشی را تشکیل می‌دهد و به آن بدنه می‌گویند.
    • مشخصات فنی: به طور کلی چهار نوع بدنه کاشی دیواری داریم که عبارتند از:
    1. بدنه‌های ماژولیکا (Majolica): این بدنه‌ها پس از پخت، رنگ صورتی تا قهوه‌ای مایل به قرمز پیدا می‌کنند و جهت ساخت آنها از دو نوع خاک اصلی استفاده می‌شود. خاک رس آهکی و غیر آهکی که علاوه بر این موارد، از سیلیس، بنتونیت ۸ الی ۱۲ درصد، شاموت یا ضایعات بنتونیت، آهک و دولومیت در صورت نیاز استفاده می‌شود.
    2. کاتوفورد (Catford): مصرف آهک در این بدنه‌ها از ماژولیکا کمتر است و در نتیجه تخلخل آن کمتر و استحکام آن بیشتر است ولی در مجموع همانند بدنه ماژولیکا مخلوطی از خاکهای رس آهکی و غیر آهکی در کنار مصرف مقداری شاموت یا ضایعات بیسکوییت می‌باشد (بدنه کاشی‌های آماده شده برای پخت را بیسکوییت ‌گویند)
    3. ارتن ور پخت سفید (Earthenware): این بدنه‌ها از جمله مطلوب‌ترین بدنه‌های کاشی دیواری هستند که البته در مقایسه با سایر بدنه‌های کاشی دیواری موارد زیر قابل مقایسه است:

    - به دلیل سفیدی رنگ بدنه پس از پخت می‌توان در این بدنه‌ها از لعاب ترانسپرنت (Transparent) استفاده نمود (لعاب ترانسپرنت همان لعاب بی‌رنگ است که نسبت به لعاب‌های اپک از بهای کمتری برخوردار می‌باشد).

    - به دلیل سفیدی رنگ در بدنه می‌توانیم از اعمال انگوب (پوششی با پایه رسی که می‌تواند نفوذپذیر یا نفوذناپذیر باشد) صرف نظر کنیم.

    - به دلیل سیلیس آزاد زیاد پلاستیسیته کم و استحکام خام و خشک این نوع بدنه از این جهات می‌تواند بیشتر شود.

    - در این نوع بدنه‌ها به دلیل فقدان آهک عیب بلک بورد نخواهیم داشت.

    - به دلیل استفاده از لعاب ترانسپرنت می‌توان از دکورهای زیر لعابی یا به عبارتی از چاپ زیر لعابی استفاده کرد.

    بدنه‌های ارتن ور پخت سفید در انواع آهکی، فلدسپاتی آهکی و فلدسپاتی سیلیسی وجود دارند.

    اصولاً در دنیا از بدنه‌های ارتن‌ورهای آهکی استفاده می‌شود اما در ایران از بدنه‌های فلدسپاتی آهکی بیشتر استفاده می‌شود.

    1. مونوپروزا (Monoprosa): این بدنه‌ها تک پخت هستند و بعد از پرس به خشک کن‌های سریع منتقل می‌شوند (Rapid Dryer). جهت کاهش میزان پینهول که در بدنه بوجود می‌آید انگوب می‌زنند و بعد قطعه لعاب خورده در صورتی که چاپی هم داشته باشد انجام می‌شود و جهت پخت به کوره رولری منتقل می‌شود.

    ممکن است کوره‌های رولری مورد استفاده، دو طبقه‌ای بوده و پخت در دو طبقه صورت بگیرد که در این صورت میزان تولید بدنه پس از پخت دو برابر می‌شود. اما در رولرهای یک طبقه‌ای، حفظ کیفیت ابعاد و رنگ لعاب بهتر و آسانتر صورت می‌گیرد. بدنه‌های مونوپروزا دو نوع است:

    الف. بدنه‌های مونوپروزای سفید: این بدنه‌ها عمدتاً از چند نوع رس سفید پخت تشکیل می‌شوند که رنگ بدنه پس از پخت از سفید تا زرد خواهد بود.

    ب. بدنه‌های مونوپروزای قرمز: که اختلاف آنها در میزان اکسید آهن بدنه است. در بدنه‌های قرمز نیز می‌توانیم از رس‌های غیر آهکی با آهن بالا استفاده کنیم و به طور کلی در هر دو بدنه برای تنظیم خواص از مواد کمکی نظیر سیلیس، ماسه سیلیس، فلدسپات ، ماسه فلدسپات می‌توان استفاده کرد.

    بدنه سه مورد اول به صورت دو پخت سریع هستند و بدنه مونو پروزا تک پخت است

    مزایای سیستم تولید بدنه‌های تک پخت سریع نسبت به دو پخت صنعتی:

    - در سیستم تک پخت از نظر میزان سوخت مصرفی راندمان دو برابر سیستم دو پخت بوده و به ازای هر کیلوگرم محصول در سیستم تونلی دو پخت ۱۴۰۰ کیلوکالری انرژی گرما از دست می‌رود. اما در تک پخت ۷۰۰ کیلوکالری انرژی گرمایی (انرژی سوخت) مصرف می‌شود.

    - در مجموع کاهش هزینه‌های سرمایه گذاری و بالا رفتن راندمان کار را خواهیم داشت.

    - حذف هزینه‌های جانبی

    - کاهش پراکندگی ابعاد در محصولات تک پخت نسبت به دو پخت تونلی: در کوره رولری گرادیان حرارتی (اختلاف دمایی) حدود ۵ درجه حرارت است. اما در کوره تونلی اختلاف دمای پخت می‌تواند به ۴۰ درجه سانتی‌گراد نیز برسد.

    - در سیستم تک پخت سریع کنترل بیشتری بر روی معایب صورت می‌گیرد و کنترل معایب در خط تولید سرعت عمل بیشتری دارد.

    - در سیستم تک پخت سریع حجم خرابکاری در تولید بیشتر از یک شیفت نیست اما در سیستم دو پخت این مدت، گاهی چند برابر می‌شود.

    - کیفیت بهتر محصولات تولیدی از نظر تمامی خواص ذاتی از قبیل عدم تلرانس ابعاد، عدم اختلاف در میزان جذب آب، عدم اختلاف در رنگ محصولات تولید شده

    - کاهش میزان ضایعات در کل فرایند تولید به علت کاهش حمل و نقل و کاهش مراحل تولید و

    ۱-۲-۴-۲. لعاب

    لعابها معمولاً از کائولینیت، کوارتز، فلدسپات‌ها و اضافه کردن گچ و اکسید آهن تشکیل می‌شوند. در مورد رنگ‌ها از اکسیدهای فلزات استفاده می‌شود. این مواد پودر شده و با دستگاه روی کاشی کشیده و سپس خشک و پخته می‌شوند که این عمل کاشی را ضد آب می‌کند.

    تفاوت لعاب تک پخت تا دو پخت:

    لعاب تک پخت سریع با لعاب‌های دو پخت تفاوت‌های اساسی دارد. در مورد لعاب‌هایی که برای سیستم دو پخت مورد استفاده قرار می‌گیرد محدودیتی در میزان مصرف NAO، PBO، B2O3 موجود در ترکیب ندارد البته تا جایی که مسائل ترکیبی از قبیل تبخیر حین پخت و تطابق ضریب انبساط حرارتی ایجاد مشکل نکند.

    در مورد لعاب‌های پخت سریع وضعیت تفاوت بسیاری دارد. مخصوصاً وقتی که جهت حفظ تخلخل‌های بدنه مجبور باشیم در بدنه از کربنات کلسیم استفاده کنیم.

    ۱-۳. کاشی کف

    ۱-۳-۱. تعریف:

    سرامیک از انواع خاک رس ساخته می‌شود و منظور از آن درست کردن گلی است که اول حالت پلاستیک داشته و پس از پخته شدن به صورت سنگ درآید. اضافه کردن بازالت و بلندیت و گرانیت حدود ۸% و حدود ۲% کرومیت به آن برای ریخته‌گری خوب است.

    ۱-۳-۲. کاربردها:

    به عنوان پوشش نهایی کف در داخل و خارج ساختمان به کار می‌رود. در سرویس‌های بهداشتی و آشپزخانه‌ها، در نمای ساختمان، کف واحدهای مسکونی و … کاربرد دارند

    ۱-۳-۳. مزایا و معایب:

    ۱-۳-۳-۱. مزایا:

    - به دلیل قابلیت شستشو از نظر بهداشتی بسیار مناسب می‌باشند.

    - جذب آب پایین داشته و برای مکان‌هایی که با آب و رطوبت در تماس هستند، مناسبند.

    - دوام و عمر طولانی دارند.

    - ضد حریق بودن

    - عدم تغییر رنگ و مقاومت در برابر اشعه خورشید.

    - مقاومت در برابر مواد شیمیایی

    ۱-۳-۳-۲. معایب:

    - شکننده بوده و در نتیجه در صورت عدم دقت در هنگام نصب، پرت زیادی خواهد داشت.

    - دارای درجه‌بندی یک و دو و سه هستند که برای همه قابل تشخیص نیست.

    - درزهای سرامیک بعد از مدتی قابل تمیز کردن نیست و آب از این درزها به پایین نفوذ می‌کند که به همین خاطر باید زیر سطح سرامیک شده را عایق کرد.

    ۱-۳-۴. اجزاء تشکیل دهنده:

    ۱-۳-۴-۱. بدنه

    • تعریف جزء: قطعه سفالی که قسمت اصلی و استخوان‌بندی کاشی را تشکیل می‌دهد و به آن بدنه می‌گویند.
    • مشخصات فنی: بدنه‌های کاشی کف به بدنه‌هایی می‌گوییم که جذب آب آنها زیر ۶% باشد و به صورت تک پخت و دو پخت تهیه می‌شوند و ممکن است سفید پخت یا با پخت قرمز باشد. استون ورهای پرسلانی سفید پخت، استون ورهای قرمز دو پخت و استون ور‌های تک پخت سفید یا قرمز و بدنه گرانیتی در ردیف محصولات کاشی کف قرار می‌گیرند.

    به عنوان مثال استون‌ورهای (Stoneware) پرسلانی سفید پخت هستند و در ترکیب بدنه از سیلیس، فلدسپات، کائولینیت، رس‌های پلاستیک سفید پخت استفاده می‌شود. مواد اولیه مصرفی در این بدنه‌ها مسلماً باید غیر آهکی باشد چون حضور کربنات‌ها جذب آب را بالا می‌برد از آنجایی که رنگ پس از پخت استون‌ورهای پرسلانی سفید است، درصد اکسید آهن موجود در مواد اولیه باید کم باشد. کائولینیتی‌ که در این بدنه‌ها استفاده می‌شود کائولینیت‌هایی هستند که Al2O3 زیادی در ترکیب شیمیایی آنها وجود دارد.

    یکی دیگر از انواع کاشی‌های کف بدنه‌های گرانیتی است. در این نوع بدنه‌ها رنگ‌هایی که به بدنه کاشی می‌زنیم روی انبساط و انقباض تاثیر دارد. رنگ‌های مختلف، انبساط و انقباض‌های مختلفی داشته و باعث بوجود آمدن ترک در کاشی می‌شود. که یک راه آن این است که از دیرگدازی بدنه با توجه به رنگ بعد از سفید بدنه، جهت تولید محصولاتی شبیه گرانیت و یا همان کاشی گرانیتی استفاده کنیم.

    پخت این محصولات، هم در کوره‌های تونلی و هم در رولری امکان پذیر است و در صورت استفاده از کوره‌های رولری عیب تلرانسی ابعاد کمتر می‌شود، انقباض پخت برای این بدنه‌ها ۱/۴ تا ۰/۸ و درصد جذب آب در این بدنه‌ها زیر ۰/۵ درصد می‌باشد.

    لعاب‌های مورد استفاده برای این محصولات حاوی حدود ۲۰% فریت و مابقی مواد خام است که مواد خام از قبیل: کائولنیت، فلدسپات، دولومیت ، آلومینا، ولاستونیت و آب می‌باشد و گاهی تالک به بدنه اضافه می‌شود.

    کاشی دارای انواع مختلف ساده برای سینه دیوار و انحنادار برای شروع و انتهای نبشها و نوع مخصوص قرنیز که کاشی را به حالت زیبایی به سرامیک یا موزاییک و سنگ کف می‌رساند، باشد.

    ۱-۳-۴-۲. لعاب

    لعابها معمولاً از کائولینیت، کوارتز، فلدسپات‌ها و اضافه کردن گچ و اکسید آهن تشکیل می‌شوند. در مورد رنگ‌ها از اکسیدهای فلزات استفاده می‌شود. این مواد پودر شده و با دستگاه روی کاشی کشیده و سپس خشک و پخته می‌شوند که این عمل کاشی را ضد آب می‌کند. کاشی‌های دیواری حداقل ۶ میلیمتر و حداکثر ۱۰ میلیمتر ضخامت دارند تا انقباض نداشته باشند. کاشی‌ها را ۱۰۰ درجه گرما داده و فوراً داخل آب با دمای ۱۸ تا ۲۰ درجه قرار می دهند تا احتمال ترک برداشتن آزمایش شوند. برای پخت کاشی‌ها را در دمای ۱۲۰۰ تا ۱۱۰۰ درجه حرارت می‌دهند. البته این روش تولید مربوط به کاشی‌های دوبار پخت است. ولی روش یکبار پخت کاشی را یکبار و بعد از لعاب دادن آن می‌پزند. کاشی‌ها در صورت نداشتن نقص درجه یک و با داشتن چند خال تا حد ۱/۲۰ میلیمتر در رویه و لبه، درجه ۲ و اگر این اشکالات ۲-۳ میلیمتر باشد درجه ۳ خوانده می‌شود. کاشی ممکن است به صورت پرسی (B) و یا اکسترودری (A) شکل داده شوند. کاشی‌های سرامیکی می‌توانند لعاب‌دار (GL) و یا بدون لعاب (UGL) باشند.

    کاشی و سرامیک پرسلانی: کاشی‌های پرسلانی به دلیل جذب آب بسیار پایین و فرآیند تولید خاص و منحصر به فرد و دمای پخت بالا از استحکام بالایی برخوردار بوده و به نوعی می‌توان آنها را سنگ مصنوعی نامید. تنوع تولید در ابعاد و طرح باعث گرایش مصرف‌کنندگان از این محصول ساختمانی شده است. امروزه در میان محصولات رایج جهت پوشش سطوح، کاشی پرسلانی به عنوان یک کاشی بدون لعاب با دوام پخت بالا و تخلخل پایین و جذب آب کمتر از ۰/۳ درصد از اهمیت بالایی برخوردار است. پرسلان محصولی یکنواخت با رنگ بعد از پخت سفید و متراکم می‌باشد که از مواد موجود در طبیعت و در شرایط خاص، تحت فشار بالا و دمای بالای ۱۴۰۰ درجه تولید می‌شود و در نما و در کف ساختمان استفاده می‌شود و گاهی به آن کاشی گرانیتی نیز گفته می‌شود. ویژگی‌های پرسلان به شرح زیر است:

    - جذب آب پایین کمتر از ۰/۳ درصد

    - استحکام خشتی بالا

    - مقاوم در برابر یخبندان به دلیل غیر قابل نفوذ بودن آب

    - تخلخل کمتر از ۰/۵ درصد

    - مقاومت شیمیایی بالا

    - مقاومت سایش بالا

    - مقاومت سطح کاشی‌ها در برابر اشعه (UV) (ثبات رنگ)

    - ضد حریق بودن و … .

    سطح کاشی‌های بدون لعاب مانند کاشی پرسلانی معمولاً ساب خورده و پولیش زده می‌شوند. یکی از مشکلات کاشی پرسلانی این است که عملیات صیقلی کردن و ساب زدن سطح آن باعث می‌شود که تخلخل‌های بسته موجود در سطح کاشی به منافذ باز و سطحی تبدیل شده که خود عامل لکه‌پذیری و کثیفی کاشی محسوب می‌شود و سهولت پاکیزگی کاشی کاهش می‌یابد. البته برای حل این مشکل می‌توان از مواد موم مانند و پرایمری که به واکس معروف است استفاده کرده و بر سطح کاشی مالید تا منافذ را پر کند و سطح کاشی مجدداً صاف شده و مقاومت در برابر لکه‌پذیری افزایش یابد. راه حل دیگر این است که از کاشی پرسلانی لعاب‌دار استفاده شود. کاشی‌های پرسلانی به دو صورت مات و براق به بازار عرضه می‌شود که نوع براق آن توسط سنگ ساب پولیش می‌خورد و در نتیجه براق می‌شود.

    کاشی‌های سرامیکی را می‌توان بر مبنای رنگ و ظاهر، محل مصرف، میزان تخلخل، لعاب، نوع و پخت تقسیم‌بندی کرد.

    1. تقسیم‌بندی بر حسب ظاهر و رنگ:

    - بدنه‌های سفید

    - بدنه‌های تیره (قرمز پخت)

    1. تقسیم‌بندی بر حسب محل مصرف:

    - کاشی دیوار

    - کاشی کف

    1. تقسیم‌بندی بر حسب میزان تخلخل:

    کاشی‌های دیواری و کاشی‌های ظریف کف، دسته‌ای از فرآورده‌های سرامیکی هستند. می‌توان کاشی‌ها را بر حسب میزان تخلخل بدنه به شکل زیر تقسیم‌بندی کرد:

    محصولات متخلخل:

    این دسته، گروهی از کاشی‌ها هستند که میزان جذب آب پس از پخت آنها بیش از ۱۰ درصد است. براساس استاندارد EN87 دسته‌بندی کاشی‌های متخلخل مطابق جدول ۱ صورت می‌گیرد.

    جدول ۱. دسته‌بندی کاشی‌های متخلخل

    نوع محصول کاشی‌های متخلخل
    ویژگی ماژولیکا کاتوفورد ارتن ور مونوپروزا
    تخلخل ۲۴-۱۹ ۱۸-۱۰ ۲۰-۱۵ ۱۸-۱۲
    رنگ بدنه صورتی، زرد صورتی، قرمز سفید قرمز، سفید
    ابعاد (cm×cm) ۱۵×۱۵ – ۲۰×۱۰-۲۰×۱۵- ۱۸×۱۲ از ۲۰×۲۰ تا ۵۰×۵۰ ۱۵×۱۵ – ۲۰×۱۰-۲۰×۲۰- ۲۰×۱۵ ابعاد گوناگون
    کاربرد کاشی دیواری کاشی کف کاشی دیواری کاشی دیواری و کف

    - محصولات زجاجی:

    این محصولات، کاشی‌های لعاب‌دار و بدون لعابی هستند که جذب آب آنها پس از پخت کمتر از ۶ درصد است. این محصولات معمولاً به عنوان کاشی کف در داخل و خارج ساختمان استفاده می‌شود و بر اساس استاندارد EN87 به استون ورهای پرسلانی، استون ورهای قرمز و استون ورهای تک پخت لعاب‌دار تقسیم‌بندی می‌شوند.

    1. تقسیم‌بندی بر حسب لعاب:

    بر اساس این تقسیم‌بندی کاشی‌ها به لعاب‌دار و بدون لعاب مطابق جدول ۲ تقسیم‌بندی می‌شوند.

    جدول ۲. تقسیم‌بندی کاشی‌ها به لعاب‌دار و بدون لعاب

    نوع کاشی درصد جذب آب روش شکل دهی کاربرد
    سطوح لعاب‌دار ماژولیکا ۱۵- ۲۵ پرس کاشی دیوار
    کاتوفورد ۴- ۱۵ پرس کاشی دیوار
    تک پخت بدنه سفید ۰- ۶ پرس کاشی کف
    تک پخت بدنه قرمز ۰- ۱۲ پرس کاشی کف
    ارتن‌ور بدنه سفید ۶- ۲۵ پرس کاشی دیوار
    استون‌ور پرسلانی ۰- ۰/۵ پرس کاشی دیوار و کف
    سطوح بدون لعاب کاتو ۳- ۱۵ اکسترود کاشی کف
    کلینکر ۰- ۷ اکسترود کاشی دیوار و کف
    استون‌ور قرمز ۰- ۴ پرس کاشی کف
    استون‌ور پرسلانی ۰- ۰/۵ پرس کاشی دیوار و کف
    1. تقسیم‌بندی بر اساس نوع پخت:

    - کاشی‌های تک پخت: در این روش پخت بدنه و لعاب به طور همزمان و در یک سیکل انجام می‌گیرد.

    - کاشی‌های دو پخت: در این روش ابتدا بدنه در دمای بالا پخته می‌شود و پس از اعمال لعاب، پخت دوم در دمای پایین‌تر صورت می گیرد.

    1. تقسیم‌بندی کاشی‌ها بر اساس نوع:

    - کاشی معمولی

    - کاشی منوپروزا

    - کاشی پرسلانی

    مراحل تولید کاشی‌های سرامیکی که به روش پرس شکل‌دهی می‌شوند، به طور کلی عبارت است از:

    - آماده‌سازی مواد اولیه: در این مرحله مواد اولیه به وسیله سنگ شکن‌های فکی و چکشی خرد می‌شوند.

    - مواد اولیه بدست آمده توزین شده و به وسیله آسیاب تر یا بالمیل به دوغاب تبدیل می‌شوند.

    - دوغاب آماده شده به اسپری درایر منتقل شده و گرانول تهیه می‌شود.

    - گرانول‌ها بسته به نوع محصول (کف یا دیواری) در زمان های متفاوتی، پیرسازی یا age می‌شوند.

    - گرانول‌های بدست آمده متناسب با نوع محصول نهایی تحت عملیات پرس قرار گرفته و شکل‌دهی می‌شوند.

    - محصول بدست آمده خشک می‌شود.

    - محصول خشک شده مسیرهای متفاوتی را طی می کند. اگر این محصول تک پخت باشد، پس از خشک شدن وارد خط لعاب شده و پس از اعمال لعاب، پخت می‌شود. اگر محصول مورد نظر دو پخت باشد، ابتدا بدنه پخته شده و لعاب بر بدنه پخته شده اعمال می‌شود و در نهایت پخت لعاب صورت می‌گیرد.

    مواد اولیه مورد استفاده در صنعت کاشی را به سه دسته می‌توان تقسیم‌بندی کرد:

    1. مواد پلاستیک یا شکل‌­پذیر: رس‌ها یا کانی‌های رسی که دارای خاصیتپلاستیسیتهبوده و خاصیت شکل­ پذیری را به بدنه می­‌دهند.
    2. پرکننده­‌ها یا فیلرها: پرکننده‌­ها موادی غیر پلاستیک با نقطه ذوب و مقاومت شیمیایی بالا هستند که به بدنه اضافه می­‌شوند تا از تغییر شکل بدنه در خلال پخت جلوگیری کنند. مهم‌ترین و رایج‌­ترین پرکننده‌ها در صنعت کاشی،سیلیسو آلومینا هستند.
    3. گدازآورها: این مواد به منظور کاهش نقطه ذوب بدنه یا لعاب مصرف می‌شوند. در هنگام پخت بدنه، گدازآورها ذوب شده و در هنگام سرد شدن فازشیشه­ای را در بدنه به وجود می­‌آورند و به بدنه کاشی استحکام می‌بخشند.فلدسپات‌ها از مهم‌ترین گدازآورهای مصرفی در بدنه­ و لعاب هستند.

    سابقاً در بدنه‌های کاشی دیواری از Na2O و K2O به عنوان گداز آور استفاده می شد. ولی به مرور، CaO جایگزین این گدازآورها شد. استفاده از CaO باعث کاهش انقباض بدنه در هنگام پخت شده و در نتیجه موجب پایداری ابعادی کاشی می‌شود. از طرفی انبساط رطوبتی در این کاشی‌ها کاهش می‌یابد.

    انبساط رطوبتی به علت جذب آب فاز شیشه‌ای بدنه‌های پخته شده رخ می‌دهد و در نهایت منجر به ایجاد تنش کششی در لعاب و ترک در آن می‌شود. در حقیقت پدیده جذب رطوبت از زمان سرد شدن بدنه در داخل کوره، آغاز می‌شود. اما ترک‌های ناشی از آن پس از چندین سال در لعاب کاشی مشاهده می‌شود. بنابراین دو ویژگی در ایجاد انبساط رطوبتی موثر است: تخلخل و میزان فاز شیشه. در برخی بدنه‌ها اگرچه میزان فاز شیشه زیاد است، ولی عدم حضور تخلخل در بدنه موجب می‌شود تا رطوبت با فاز شیشه تماس نداشته باشد و در نتیجه مقدار انبساط رطوبتی ناچیز باشد. در صورتی که تخلخل بدنه زیاد باشد، حتی مقادیر اندک فاز شیشه نیز می‌تواند مشکل‌ساز باشد. با استفاده ازCaO به جای Na2O و K2O مقدار فاز شیشه در بدنه و در نتیجه میزان انبساط رطوبتی به شدت کاهش می‌یابد.

    کاشی موزاییکی گروهی (سرامیک):

    کاشی‌های سرامیکی گروهی کفی و دیواری اعم از لعاب‌دار و بدون لعاب نیز به روش کاشی تولید می‌شوند و در داخل یا خارج ساختمان‌ها نصب می‌گردند. به لحاظ کوچک بودن ابعاد کاشی‌های موزاییکی (سطح هر قطعه کاشی کمتر از ۱۰۰ میلیمتر مربع است) چسباندن تعدادی از آنها در کنار یکدیگر به کمک یک ورقه لفاف یا توری صورت گرفته و عرضه آنها به صورت گروهی الزامی است. کلیه قطعات سرامیکی همجنس کاشی‌های موزاییکی گروهی که همراه آنها به کار می‌روند، در این دسته قرار می‌گیرند.

    ویژگی انواع کاشی موزاییکی گروهی، باید مطابق با ویژگی‌های ارائه شده در استاندارد ایران شماره ۴۲۸۹ باشد. شکل‌های ۵ تا ۸ مراحل اصلی تولید کاشی‌های کف و دیواری را نشان می‌دهد.

    Ceramic Tile 5-1. Ceramic Tile 5-2.

    شکل ۵. تصویر بالایی سیستم چاپ دیجیتال و تصویر پایینی سیلندرهای چرخشی سیلیکون را نشان می‌دهد که اولین مرحله برای شروع فرایند ساخت کاشی سرامیک است.

    Ceramic Tile 6-1. Ceramic Tile 6-2.

    شکل ۶. دو تصویر، چاپ اولیه و نهایی چرخشی را نشان می‌دهد.

    Ceramic Tile 7-1. Ceramic Tile 7-2.

    شکل ۷. تصویر بالا مرحله کنترل سطح و همواربودن و تصویر پایین مربوط به مرحله کنترل سایز می‌باشد.

    Ceramic Tile 8-1. Ceramic Tile 8-2.

    شکل ۸. دستگاه‌های انتهایی خط مرتب سازی

    • اصطلاحات بازار و نكات مهم خريد: در بازار کاشی‌های دیواری به طور کلی به کاشی معروفند و در درجات ۱، ۲ و ۳ و انواع مختلف موجود می‌باشد. کاشی‌های با جذب آب کمتر از ۰/۶ سرامیک نامیده می‌شوند که دارای مقاومت سایشی و مقاومت شیمیایی و مقاومت مکانیکی بیشتری نسبت به کاشی‌های دیواری می‌باشد.

    کاشی کفی و دیواری از نظر کیفیت سطح به ۳ درجه ۱، ۲ و ۳ درجه‌بندی می‌شوند. درجات ۴ و ۵ هم موجود است که کیفیت پایینی دارند. مواردی که باید در بررسی کیفیت سطح انواع کاشی اعم از لعاب‌دار و بدون لعاب مورد نظر قرار گیرند، عبارتند از: انواع ترک‌های مویی لعاب، نداشتن لعاب در بعضی قسمتها تا صاف بودن سطح، فرورفتگی، انواع سوراخ‌ها، ذوب نشدن لعاب، وجود خال، لکه یا هرگونه ضایعات اضافی سطحی، اشکالات زیر لعاب، اشکالات چاپ و دکور، سایه‌دار بودن، لب پریدگی و گوشه پریدگی. انواع ترک‌ها در هیچ یک از کاشی‌های درجه ۱، ۲ و ۳ قابل قبول نیستند و بطور کلی کاشی‌ها باید منطبق بر ویژگی‌های مندرج در استانداردهای ملی ایران باشند.

    جذب آب کاشی با W.A (Water absorption) یا حرف E نشان داده می‌شود و باید مطابق استاندارد ۳۹۹۶ ایران باشد. اندازه اسمی اندازه‌ای است که برای معرفی محصول به کار می‌رود و اندازه کاری W (Work size) اندازه ای است که به وسیله تولیدکننده مشخص می‌شود که باید پس از اعمال انحراف‌های مجاز با اندازه واقعی مطابقت داشته باشد. ابعاد مشخص شده شامل طول و عرض و ضخامت می‌باشد. کاشی‌های سرامیکی بر اساس روش تولید و میزان جذب آب به گروه‌های مختلف تقسیم‌‌بندی می‌شوند. سه نوع کاشی سرامیکی به شماره استاندارد ملی ۲۵ و کاشی موزائیکی گروهی به شماره ۴۲۸۹ و کاشی ضد اسید به شماره استاندارد ۳۰۵۱ از سال ۱۳۷۴ مشمول استاندارد اجباری شده‌اند. استاندارد ملی شماره ۲۵ شامل انواع کاشی‌های سرامیکی از جمله لعاب‌دار و بدون لعاب، کف یا دیوار، حاشیه‌ها، انواع یک پخت و دو پخت و … شامل می‌شود.

    برای خريدن كاشی‌های سراميكی علاوه‌ بر طرح و رنگ بايد به موارد ديگری نيز توجه كرد. هر كاشی كه توليد و فروخته می‌شود يك كاركرد مشخص دارد و اين كاركرد مشخص به طور واضح و روشن روی برچسبی بر روی جعبه آن نوشته شده است. با اين حال، اين نوشته‌ها معمولاً به صورت كد هستند. شناخت اين كدها به شما كمك می‌كند تا كاشی سراميكی را خريداری كنيد كه مناسب پروژه‌ شما بوده و حتی باعث صرفه‌جویی در هزینه‌های شما نیز می‌شود.

    طبقه‌بندی
    چهار يا پنج نوع طبقه‌بندی وجود دارد كه بر روی جعبه كاشی‌های سراميكی درج می‌شود. اگر براق باشد (دارای يك لايه براق) پنج نوع و اگر براق نباشد چهار نوع طبقه‌بندی وجود دارد. وقتی می‌خواهيد كاشی بخريد اين برچسب‌ها را به‌‌دقت بخوانيد. به‌دنبال طبقه‌بندی كاشی مورد نظر براساس ویژگی‌های درجه، PEI، جذب آب، ضريب اصطكاك، مقاومت در برابر يخ‌زدن، و چندرنگی، باشید:

    - درجه:

    اولين مورد درجه كاشی است. درجه يك بهترين كيفيت است، درجه دو شبيه درجه يك است اما قيمت آن كمی كم‌تر است. درجه يك و درجه دو مناسب كف هستند. كاشی درجه سه استحكام كافی برای اين‌كه روی آن راه برويم را ندارد و بيش‌تر در ديوار استفاده می‌شود. از كاشی كف می‌توان در ديوار استفاده كرد اما كاشی‌های ديوار را نمی‌توان در كف به كار برد. حتما توجه داشته باشيد كه كاشی كه در كف استفاده می‌كنيد حداقل درجه دو باشد.

    - درجه سائيدگی:

    طبقه‌بندی دوم چيزی است كه به آن درجه‌بندی PEI (Porcelain and Enamel Institute) می‌گويند. PEI قابليت يك كاشی براق را در برابر سائيدگی و دوام آن به‌عنوان يك كاشی كف را درجه‌بندی می‌كند. این درجه‌بندی بر روی کاشی‌های غیر براق وجود ندارد.

    کاشی‌های سراميكی را كه دارای درجه I و II هستند فقط می‌توان در ديوارها استفاده كرد. اين كاشی‌ها بيشتر تزئينی بوده و مقاومت چندانی ندارند. كاشی‌هايی كه در دسته III قرار می‌گيرند مقاومت متوسطی در برابر سائيدگی دارند و بيشتر مناسب استفاده در فضاهای مسكونی می‌باشند. کاشی‌هايی كه PEI آن‌ها IV است مقاومت بسيار بالايی در مقابل سائيدگی دارند و از آن‌ها می‌توان در همه فضاهای مسكونی و تعدادی از فضاهای تجاری استفاده كرد. كاشی‌هايی كه PEI آن‌ها V است بيشترين مقاومت را داشته و برای استفاده در تمامی فضاهای تجاری مناسب هستند. اگر مشغول انتخاب كاشی برای فضای مسكونی هستند كاشی‌هايی كه PEI آن‌ها III و IV است برای كار شما مناسب هستند و كاشی‌های با PEI بيشتر هزينه اضافی در مصارف مسكونی برای شما به بار می‌آورند.

    - درجه جذب آب

    طبقه‌بندی مهم ديگر كه هنگام خريدن كاشی بايد به آن توجه كنيد ميزان جذب آب يا W.A. (water absorption) کاشی‌هاست. درجه‌بندی W.A. يك كاشی به شما می‌گويد كه آيا كاشی مورد نظر مناسب استفاده در مناطق مرطوب يا فضاهای بيرونی است يا خير؟

    چهار دسته‌بندی در درجه‌بندیW.A. وجود دارد كه در آن‌ها نام و درصد جذب آب يك كاشی بيان می‌شود.

    كاشی غيرشيشه‌ای بيش از ۷ درصد وزن خود آب جذب می‌كند و مناسب استفاده در فضاهای بيرونی يا مرطوب مانند حمام يا اسپا نيست. كاشی نيمه‌شيشه‌ای بين ۳ تا ۷ درصد وزن خود آب جذب می كند و فقط مناسب استفاده در فضاهای خشك و داخلی خانه است. كاشی شيشه‌ای فقط ۰/۵ درصد تا ۳ درصد وزن خود آب جذب می‌كند. و آخرين دسته كاشی‌های غيرقابل ‌نفوذ هستند كه كم‌تر از۰/۵ درصد وزن خود آب جذب می كنند.

    چيزی كه ما به آن كاشی چينی می گوييم واقعا از چينی ساخته نشده است اما جز دسته‌بندی غيرقابل ‌نفوذ قرار می‌گيرد. اين نوع كاشی‌ها كم‌تر از ۰/۵ درصد وزن خود آب جذب می كنند و معمولاً قيمت آن‌ها نسبت به ديگر كاشی‌ها كمی بيش‌تر است. با خريد كاشی‌های شيشه‌ای (بين ۰/۵ تا ۳ درصد جذب آب) پول خود را ذخيره می‌كنيد و در اين صورت مصرف‌كننده هوشياری هستيد. كاشی‌هايی كه در دسته‌بندی شيشه‌ای قرار می‌گيرند سراميك نام دارند. از سراميك‌ها در كف نيز استفاده می‌شود و نياز شما را در هر خانه‌ای كه هستيد برطرف می كند.

    - ضریب اصطکاک (ميزان ليزی):

    درجه‌بندی مهم ديگر ضريب اصطكاك C.O.F (Coefficient of friction) است COF به مقاومت طبيعی كاشی در برابر ليزخوردن اشاره دارد. هرچه ميزان آن بيشتر باشد كفی كه با اين كاشی فرش شده است اصطكاك بیشتری با پای افراد برقرار می‌كند و اگر ميزان آن كم باشد يعنی كف ليز است.

    COF بيشتر از ۰/۵ برای مصارف مسكونی و COF بيشتر از ۰/۶ برای مصارف تجاری مناسب هستند. اگر برای حمام خانه خود مشغول خريد كاشی هستيد حتما به درجه COF آن دقت كنيد. هر چه عدد آن بيش‌تر باشد هنگام خارج شدن از حمام كم‌تر احتمال سرخوردن وجود دارد.

    - مقاومت در برابر سرما:

    مقاومت در برابر سرما به شما می‌گويد كه آيا كاشی مورد نظر توانايی مقاومت در برابر سرمای بيرون را دارد يا خير. اگر از كاشی مورد نظر در فضاهای داخلی می‌خواهيد استفاده كنيد اين درجه ‌بندی خيلی اهميتی ندارد.

    - چندرنگی:

    از کاشی‌های چند رنگ فقط زمانی استفاده می‌شود كه بخواهيم کاشی‌های كنار هم چيده شده دارای تنوع رنگ باشند و شبيه سنگ طبيعی شوند. اگر به دنبال کاشی‌هايی با رنگ‌های غليظ و پايدار هستيد اين نوع كاشی مناسب كار شما نخواهد بود. اين طبقه‌بندی مناسب كسانی است كه دوست دارند هر كدام از کاشی‌ها يك رنگ منحصر به خود داشته باشند.

    در هنگام انتخاب کاشی باید دقت کنیم که کاشی انتخابی ما برای محیطی که می‌خواهیم از آن استفاده کنیم مناسب باشد. به عنوان مثال استفاده از کاشی با سطح صیقلی برای کف به دلیل لغزنده بودن مناسب نیست و استفاده از کاشی با جذب آب بالا برای محیط بیرون ساختمان صحیح نیست. انواع اصلی کاشی برای نصب در مناطق مختلف خانه عبارتند است:

    • استفاده از کاشی برای دیوار و کف آشپزخانه

    کاشی‌های استفاده شده در کف آشپزخانه منزل در خطر بیشترین میزان فرسودگی و آسیب‌دیدگی است. معمولاً بیشتر از هر جای دیگر بر روی کاشی‌های آشپزخانه می‌ایستیم و در آن منطقه حرکت می‌کنیم و به عنوان مثال در مسیر  بین سینک و یخچال تردد می‌کنیم. هم‌چنین این کاشی‌ها بیش‌تر از هرجای دیگر ممکن است کثیف شود و چربی غذا و … بر روی آن ریخته شود و بنابراین باید تمیز شده و در نتیجه باید از نظر استحکام و مقاومت شیمیایی شرایط کیفی بالایی داشته باشند.

    هم‌چنین در آشپزخانه این امکان وجود دارد که اشیاء مختلف بر روی کاشی بیفتد و یا باید تحمل وزن بالای یخچال، اجاق‌گاز و ماشین لباسشویی را داشته باشد. بنابراین به هنگام انتخاب کاشی برای آشپزخانه باید به استحکام و مقاومت شیمیایی آن دقت داشته باشیم.

    کاشی‌های استفاده شده در دیوار آشپزخانه البته تحت تاثیر تنش کمتری است زیرا هیچ‌گاه بر روی آن راه نمی‌رویم و یا وسایل ما بر روی آن قرار داده نمی‌شود ولی این کاشی‌ها همانند کاشی‌های کف با توجه به اینکه در معرض آلودگی مواد غذایی و مواد پاک‌کننده هستند باید مقاومت شیمیایی بالایی داشته باشند (شامل مقاومت در برابر اسید و باز).

    • کاشی‌های کف و دیوار استفاده شده در محیط بیرون ساختمان:

    با توجه به این‌که دمای محیط در فصول سرد سال به زیر صفر می‌رسد، برای استفاده از کاشی در محیط بیرون ساختمان باید از کاشی‌هایی استفاده کنیم که مقاومت نسبت به یخ‌زدگی داشته باشند. کاشی‌های مناسب برای این محیط‌ها، کاشی‌هایی هستند که به‌وسیله پرس تولید شده و جذب آب پایینی دارند. این کاشی‌ها را می‌توانید از بین کاشی‌های لعابدار تک‌پخت، پرسلانی لعابدار و یا کاشی‌های بدون لعاب انتخاب نمایید.

    • استفاده از کاشی در اماکن عمومی:

    استحکام مکانیکی و مقاومت در برابر تنش‌های شیمیایی در این کاشی‌ها باید اصولاً بالا باشد. هم‌چنین زیبایی این کاشی‌ها نیز از نکاتی است که باید به هنگام خرید مدنظر قرار گیرد زیرا استفاده از کاشی در محیط یک کارخانه با استفاده از آن در سالن غذاخوری تفاوت دارد. در این اماکن باید از کاشی‌هایی استفاده شود که بسیار سخت بوده و مقاومت سایشی بالایی داشته باشند و نسبت به حملات شیمیایی و آلودگی مقاوم باشند. درصورتی‌که برای محیطی می‌خواهید کاشی کف انتخاب کنید که دقیقاً ورودی محیط از بیرون ساختمان است باید در انتخاب کاشی لعابدار با سطح شیشه‌ای دقت نمایید. کاشی‌ها به دلیل این‌که در معرض آلودگی ناشی از عبور بازدیدکنندگان قرار می‌گیرند به مرور حالت ماتی پیدا می‌کنند. برای استفاده در رستوران باید در انتخاب کاشی پرسلانی پولیش خورده دقت نمود. کاشی‌های با سطح شیشه‌ای جلوه زیبایی دارند اما قطعا نسبت به کاشی‌های دیگر استعداد بیشتری برای نشان دادن خراش به دلیل سایش را دارد. به همین دلیل استفاده از کاشی مات برای سطوح پررفت و آمد مناسب‌تر است.

    • استفاده از کاشی برای محیط‌های صنعتی:

    کاشی‌های مورد استفاده در محیط‌های صنعتی به دلیل وجود ماشین‌آلات، وسایل حمل و نقل و افراد تحت تاثیر بار زیاد و تنش مکانیکی و آلودگی ناشی از سایش قرار دارند و به دلیل مواد شیمیایی موجود در محیط باید مقاومت شیمیایی بالایی داشته باشد. هم‌چنین باید به دلیل اینکه ممکن است براثر وجود مایعات در روی کاشی، سطح لغزنده شود باید تمهیدات ایمنی رعایت شود. در صورتی که در محیط‌هایی که مواد غذایی وجود دارد کاشی می‌کنیم باید در انتخاب کاشی دقت شود که کاشی‌ها به سرعت تمیز شود تا موارد بهداشتی رعایت شود. با افزایش ضخامت کاشی اصولاً باید استحکام کاشی و تحمل فشار وارده افزایش یابد. بنابراین کاشی‌های مورد استفاده در محیط‌های صنعتی باید ضخیم‌تر باشند. در محیط‌هایی که خطر لغزش وجود دارد، باید از کاشی‌های مقاوم نسبت به لغزش استفاده نمود که معمولاً سطح آن برجستگی دارد.

    ۱-۲-۵. نحوه اجرای کلی:

    از دوغاب ماسه سیمان برای چسباندن کاشی لعاب‌دار و یا بدون لعاب روی سطوح قائم استفاده می‌شود. نسبت حجمی این دوغاب ۱ به ۵ است و برا ی پر کردن بندها از دوغاب سیمان و پودر سنگ بهره می‌برند. دوغاب را می‌توان با ماده دافع آب مخلوط نمود .

    در بعضی از موارد برای چسباندن کاشی و سرامیک از چسب‌های خمیری مخصوص استفاده می‌کنند. این چسب‌ها غالب
    این مطلب تا کنون 5 بار بازدید شده است.

    منبع
    برچسب ها : کاشی ,استفاده ,می‌شود ,کاشی‌های ,بدنه ,لعاب ,استفاده می‌شود ,بدون لعاب ,کاشی دیواری ,کاشی دیوار ,وجود دارد ,محیط بیرون ساختمان ,بالایی داشته باشند ,ساختمان استفاده می‌شود ,فلزات استفاده می‌شود ,
    کاشی و سرامیک (Ceramic Tile)

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر